Ég heiti Ingi
Þessi texti getur seint talist djúp speki eða háfleygur skáldskapur. Hér ræður einfaldleikinn ríkjum, en undir niðri leynist þó lítil og einlæg saga um sterkar tilfinningar til ákveðinnar persónu. Sögumaðurinn gerir sér enga grein fyrir því að fegra hlutina; hann hefur heyrt sögur um að viðkomandi sé hálfgalin og jafnvel óuppalin, en það breytir engu um hrifninguna.
Það gætir mikillar óþreyju í laginu þar sem sögumaðurinn þráir ekkert heitara en að fá athygli og hringir í sífellu í þeirri von að fá símtal til baka um hæl. Hann einfaldlega verður að ná athygli hennar og fá hana með sér í bæinn. Kæruleysið og ákefðin keyra söguna áfram þegar hann ekur af stað, alveg óvænt, til að sækja hana í einum grænum – knúinn áfram af þeirri einu staðreynd að hann dáist að útliti hennar og stæl.
D G D
Maður sagði mér, sögurnar af þér
D G A
Sögur sem að sögðu þig vera galin
D G D Bm
Sjálfsagt er það rétt, allt sem ég hef frétt
D A D
Og þú ert örugglega óuppalin
D Dsus D Dsus D
Ég, ég hringi
Bm E A
Og svo bíð ég og vona að þú hringir aftur um hæl
D Dsus D Dsus D
Ég heiti Ingi
D A D
Heiti Ingi og dáist af útliti þínu og stæl
Ég verð þig að fá, og athygli að ná
Verð að fá að hafa þig í bænum
Ek ég því af stað en þú veist ekki um það
Að ég ætla að sækja þig í einum grænum
Millispil D G D Bm D A D B
E Esus E Esus E
Ég, ég hringi ...