Ég er að koma heim

Þetta lag er hreinræktuð ferðasaga sem byggir á eigin reynslu af því að bruna af stað úr höfuðborginni á vit heimahaganna í Eyjafirði. Sagan fangar fullkomlega þetta dæmigerða kæruleysi og glannaskap unga mannsins sem á varla fyrir eldsneyti, hvað þá viðhaldi á bílskrjóðnum, en lætur það ekki á sig fá. Þótt farartækið sé dýrmætt þá þolir það ferðalagið afleitlega og tæpast sér fyrir endann á því hvernig fari – enda liggur við stórslysi á leiðinni þegar bensíntitturinn er næstum keyrður um koll í Borgarnesi!

Innan um brak og bresti, þar sem bensínlok og skrúfur úr húddinu fúka út í veður og vind, ríkir samt algjört áhyggjuleysi hjá bílstjóranum. Hugurinn ber hann hálfa leið og átthagarnir toga svo fast að ekkert annað skiptir máli. Það má hreinlega lappa upp á reiðskjótann þegar norður er komið. Textinn er einstaklega myndrænn og fylgist hlustandinn með þjóðveginum líða hjá, stað fyrir stað, þar sem brunað er fram hjá kunnuglegum kennileitum á borð við Blönduós og Varmahlíð á leiðinni heim í fjör og geim.