Lífið það ert þú

Kjarninn í þessu lagi er sú grundvallarstaðreynd að við mætum í þennan heim með allt það sem til þarf; við erum nóg nákvæmlega eins og við erum. Lífið er ekki eitthvað sem gerist í óskilgreindri framtíð eða á að fela í minningum fortíðarinnar – lífið er núna og það ert fyrst og fremst þú sjálfur sem lifir því og berð ábyrgð á því. Við látum okkur oft dreyma um eitthvað sem bíður okkar í framtíðinni, en þegar sá dagur rennur upp rætist draumurinn sjaldnast eins og við ímynduðum okkur. Samt reynum við stöðugt að viðhalda þessum tálvonum í þeirri von að hlutirnir breytist á endanum. Þetta er ákveðin endaleysa sem leiðir ekki til neins og því engin ástæða til að bíða sífellt eftir „betri tíð“ eða nýrri gæfusmíð.

Lagið er falleg hvatning um að fagna því að vera á miðri leið og skoða allt æviskeiðið sem eina stóra happastund. Þegar við opnum fyrir eigin dulvitund áttum við okkur á því að það þjónar okkur lítt að setja alltaf sama gamla leikritið á svið eða slá á frest að bæta sig, því biðin er endalaus ef ekki er gripið til aðgerða. Boðskapurinn er einfaldur en djúpur: Tíminn bíður ekki eftir neinum, allt er eins og það er og hlutirnir fara eins og þeir fara. Staðreyndin er sú að við erum aðeins núna – lífið, það ert þú.