Hring eftir hring

Lagið fjallar um það hvernig við ferðumst með jörðinni á óendanlegum hringvegi kringum sólina. Hér er mikið um andstæður, hálfgerð „yin og yang“ pæling um lífið og tilveruna. Á meðan það er dagur hjá þér er nótt hjá mér; þegar sumarsólin skín hér er vetur annars staðar. Þannig fer tíminn í sporanna rás og gæfan er oft það sem við sjálf sköpum okkur.

Boðskapurinn snýst um hringrásina þar sem allt er tengt; það sem endar hjá einum verður eftir hjá öðrum. Hér er vísun í að „dauði eins sé annars brauð“ – það sem einn upplifir sem missi getur einmitt verið hagur annars. Þetta er hluti af þessu stóra samhengi sem við eigum ekki að hafa of miklar áhyggjur af.

Það er best að njóta ferðalagsins, svífa leikandi yfir dýrðina og horfa á geiminn með eftirvæntingu. Við eigum bara að hringsnúast hamingjusöm, njóta fegurðarinnar og syngja okkar söngva á leiðinni.