Alltaf einn
Hugmyndin að þessu lagi kviknaði í byrjun febrúar 2026 í heita pottinum í sundi. Við vorum tveir kollegar að bera saman bækur okkar og ræða kosti og galla þess að vera í fjölmennri hljómsveit á móti því að standa vaktina einn. Þar sem ég hef giggað meira og minna sem „one-man-band“ síðustu tvo áratugina, var þetta efni sem lá mér nærri. Í pottinum kom fram að það yrðu að vera margir moll-hljómar í svona lagi til að undirstrika alvöru einmanaleika einyrkjans, og viðlagið sjálft varð svo til á röltinu heim efter sundið.
„Alltaf einn“ er hálfgerð fílósófía hins eina sanna einyrkja í tónlistinni. Hér eru flestar helstu klisjurnar notaðar, bæði í lagi og ljóði, til að fanga þessa sérstöku upplifun. Þetta er sagan af því að mæta í hús sem bíður þess að lifna við, standa á pallinum og gulta létt á gítarinn á meðan beðið er eftir að samkoman komist á skrið.
Lagið er kveðja til allra þeirra sem standa keikir á sviðinu án „stjörnuliðs“ eða remix-véla. Tilvísunin í Bragakaffið undirstrikar andstæðuna við tæknivædda poppheiminn; þótt maður sé alltaf einn á gigginu og hafi stundum fengið nóg af rigginu, þá stendur maður samt beinn á sviðinu.
G B7 C
Í bænum stendur hús og bíður þess að lifna við
Am D
Bíður eftir því að samkomann sér komi á skrið
G B7 C A
Ljósin eru slökkt, við barinn situr grallarinn
G D G D
Á pallinum stend ég og gulta létt á gítarinn
G Cm G
Alltaf einn á gigginu
Em A7 Dsus D
Aldrei neinn í liðinu
G Cm G B
Stend samt beinn á sviðinu
C D G D
En hef fengið nóg af rigginu
G B7 C
Út’í horni situr hugsi sál með baukinn sinn
Am D
Hugsi yfir því hvort ekki eigi að hleypa inn
G B7 C A
Hér er ekkert hip, remix eða stjörnulið
G D G D
Og einhver hefur stráð Bragakaffi á dansgólfið
Solo - Hálf vísa - Endar á hækkun
A Dm A
Alltaf einn á gigginu
F#m B7 Esus E
Aldrei neinn í liðinu
A Dm A C#
Stend samt beinn á sviðinu
D E A F#m
En hef fengið nóg af rigginu
D E D Dm A
En hef fengið nóg af rigginu