Gullna hliðið

Lagið fjallar um þá sem feta framabrautina með bundið fyrir augun, skeyta engu um það tjón sem þeir skilja eftir sig og slá sér svo á brjóst í eintómum hroka og sjálfshóli. Þetta er kröftugt uppgjör við hræsni og siðblindu í samfélaginu – fólk sem raðar sér upp á jöturnar, tilbúið að hrifsa til sín það sem aðrir hafa erfiðað fyrir. Undir niðri kraumar mikil reiði og ógeð á þessum glannaskap, og í brúnni er velt upp þeirri staðreynd að það þurfi öflugar og róttækar aðgerðir – að hreinlega „skúra og múra“ – sem skaðaminnkandi viðbragð gegn öllum þessum óskapnaði svo hægt sé að byggja eitthvað af viti upp á nýtt.

Í lokin er velt upp spurningunni um það hvað gerist þegar „stóri dómurinn“ fellur. Þegar þar er komið sögu gagnast ekki lengur að mála yfir sakleysið eða fela sig á bak við fölsk vildarvinasambönd. Lokuræðan byggir á þekktum sannindum sem eiga sér djúpar rætur í sögunni: Þeir sem tróna hæst í eigin valdi og hroka verða á endanum þeir síðustu til að sjá dýrðina.