Ekki seinna vænna

Lagið byrjar á ákveðnum trega og dökku yfirbragði. Horft er til baka yfir erfiða hugarfundi, dimmar svikanætur og tregafullar bænarstundir sem hafa verið manni fjötur um fót. En þrátt fyrir þessa fortíðardrauma er undirtónninn fullur af hlýju og nýrri von; því sérhver saga og sérhvert augnablik sem fólk deilir getur yljað manni þegar upp er staðið, enda segir máltækið að allt sé þegar þrisvar er.

Boðskapurinn nær hámarki í viðlaginu þar sem tekin er meðvituð ákvörðun um að það sé hreinlega ekki seinna vænna en einmitt núna að breyta um stefnu. Þetta er fílósófía þess að þora að sleppa stjórninni: að leysa festarnar, róa taugarnar og láta reka á reiðanum. Í stað þess að strita og berjast gegnum fleiri „hetjudáðir“ er gengið inn í nýjan og fullkominn sáttmála við lífið – sjálfan sælusáttmálann, þar sem maður fagnar frelsinu í sátt við sjálfan sig og aðra.